Details of Organization

Name: Pallisa Community Development Trust (PACODET)
Contact Person: Stanley Okurut
Title: Director
Year: Established 1989
Status: NGO
Address: PACODET, PO Box 149, Pallisa
Telephone: 0772522548
Email: stanokurut@yahoo.com

Organizational Background and History
PACODET was created in 1989 by community members in order to provide integrated rural community health, food security and environment care development programs for an area of ten parishes with a population of over 100,000 people in Pallisa district.
Pallisa district is found in the north eastern part of the country. It is one of the poorest districts in Uganda,
The climate here, as in the rest of the country, is equatorial with moderate humid and hot climatic conditions throughout the year.
The whole of the district suffered from rebel activities but is now peaceful. The main ethnic groups here are the Iteso and Bagwere. Their main economic activities include growing of crops and rearing of livestock and poultry. Some fishing is also done. The main crops grown include tubers, cereal and legumes. Cattle, goats, pigs and all kinds of poultry are kept. All the major areas in the sub-counties are fairly accessible through its fair road network.
The district has a population of about 450,000 according to population census of 2002 with the growth rate of 3.4%; same as the national average. Over 90% of the population depends on rain fed agriculture, which is very vulnerable to impacts of adverse effects of climate change. The soils are fairly fertile.

Structure and Staff
PACODET is a community-based organization run by a general assembly constituted by individual members and groups from the communities that sponsor and support its activities. This membership is drawn from all over the country but is concentrated in the 10 parishes where PACODET is involved. The planning organ of the organization is called the Working Committee and is formed by two members, gender-balanced and elected from every parish, giving a total of about 23 people. The management organ is called the Management Committee; it is selected by the working committee from its own members. Other technical people are also co-opted into this committee.

PACODET has a total of 13 professional staff on a full time basis. They include the Project Director, Project Administrator, Tutors, Social Worker, Medical Officer, Midwife, Nurse, Accounts Assistant and Secretary. In addition to visiting doctors, there is currently a Peace Corps Response volunteer living and working at PACODET through July 2009. Non-professional staff include; three Nursing Assistants, a driver, watchman and cook. There are over 40 community volunteers involved in PACODET activities in their respected areas.

VISION OF PACODET
The vision of PACODET is that our communities are just, well informed, healthy and prosperous.

PACODET MISSION
The mission of PACODET is to stimulate and support communities attain a better quality of life.
PACODET’S STRATEGY
PACODET supports the community to access/own information, skills, social services, productive resources and markets for improving their health status, food and income security, and promote wise use of environmental resources in the area. This is done through resource mobilization and proper management; training/research; health service delivery; education support; provision of inputs and transport services.

ORGANIZATIONAL OBJECTIVES
1. Increase the quality and access of health and environment care in the community through training, IEC activities, health care outreaches and supporting food security activities in the community.
2. Management of a modern health facility that provides quality health care services for the people within and outside the project catchment area.
3. Access a full health care package to most vulnerable groups of the community i.e. women and children.
4. Improve referral of emergencies from the community to the health unit and to the higher health care institutions through improved communication, transport and community health emergency fund.
5. Improve planning by strengthening information management both at community and project level.
6. Raise additional resources to support actions towards the reduction of the health, social and psychological effects of HIV/AIDS among the people of Pallisa District.
7. Lobby and advocate for the rights of rural marginalized communities.
8. Inform policy actions and decisions at both local and national level through networks and information sharing.

Project Area
PACODET’s catchment area includes 10 adjacent parishes bordering Kumi district and stretching across Pallisa and Butebo counties. There are about 100 villages in these parishes, which include Kapuwai and Kadesok in Kibale sub-county; Kameke, Akisim and Kisiran in Kameke sub-county; Odusai and Chelekura in Agule sub-county; Kanyum and Butebo in Butebo sub-county and Kagoli in Putiputi sub-county. The project area consists of about 100,000 people, with at least 30,000 people of age range between 10-24 years. There are about 10,000 households and a quarter of them have orphans mainly as a result of HIV/AIDS. There are 30 primary schools, 3 secondary schools, and 6 health centers in PACODET’s catchment area. There are no vocational training schools in the district except for the nursing school that is being developed by PACODET.

PACODET ACTIVITIES
Environment: we carry out IEC in schools and communities, organise community discussion groups, and support selected activities for demonstrating wise use of environmental resources, especially the wetlands that are common in our area. We also lobby local authorities to promote wise use of environmental resources and engage the authorities in actually observing local environmental problems as step in discussing plans for corrective action. We participate in networks at district, national and international levels to share experiences and identify agendas for lobbying national and international policies. Some of our members have gained additional exposure through participation in research and consulting on environmental issues outside of our immediate operational area.

Income and Food Security: we assist farmers form small groups and train (both men and women) about issues related to soil management; integrated management of pests; proper management of crops, poultry and livestock. We have a collective marketing enterprise that facilitates access to agricultural inputs, and purchases selected local crops for storing and subsequent resale – either for profit that goes to organisational support, or for sale back to the community in drought years at a very nominal markup helping to ensure food security. Many of our farmers and farmer groups are involved in multiplication of high yielding and pest resistant varieties of crops and improvement of poultry and livestock keeping. The organisation has purchased a lorry that is also used to assist member farmers in marketing their produce. Over 200 farmers’ groups are participating actively in the income and food production in ways that are environmentally friendly.

Health: We built a dispensary unit, completed in 1992, and we upgraded our facility to a health centre (level 4) with some support from WHO. Our unit provides for treatment of the sick, immunisation, delivery of mothers; antenatal care and family planning; STI treatment; health education; and training of community resource persons. A local community health insurance scheme for in-patient care in the district hospital is in the making.

Lobby and Advocacy: We are involved in raising awareness of the rural marginalised communities on their rights. Hope to intensify in this area as more resources are realised.

Partnering Organizations
WHO Uganda Country Office, and Pro Victimis Foundation, Geneva have both provided support for the building and equipment of the health center. PACODET also gets PAF funds from the District Director of Health Services (DDHS) and the department of community based services in Pallisa. It is a member organization to Uganda Community Based Health Care Association, UNASO and to the district network of voluntary associations. Other institutions that have participated in PACODET activities include Creative Research and Evaluation Centre-Kampala and Child Health and Development Centre-Makere University. PACODET collaborates with Create in Kumi and has participated in CARE Eastern Uganda Family Health projects. It also works closely with the Pallisa AIDS Support Organization (PASO).
A Summary of PACODET’s Achievements
1989: PACODET was formed by community members in order to provide community-based integrated health, food security, and environmental development programs to local communities.
1990’s: A Community Health Worker training program was founded. The program continues to grow and trains about 180 primary health workers, from all areas of Uganda, each year.
1990’s: Over 200 small self-help groups at village level were formed and remain active in all the 100 villages of the project area. They are involved in a variety of income generating activities (IGAs) including the multiplication of high-yielding variety of groundnuts, and pigs have been given to vulnerable people for them to raise and sell.
Late 1990’s: PACODET led several food-security projects funded by COOPIBO Uganda that focused on training farmers on seed multiplication and improving small livestock keeping. Budgets ranged from 10-30 million Uganda shillings and benefiting a population of over 60,000 people. The projects were particularly successful in helping local subsistence farmers avoid famine by replacing the blight-affected locally grown cassava with a plague-resistant variety introduced from Nigeria.
2000’s: Establishment of PACODET Health Clinic and maternity ward with support from WHO Uganda and Pro Victimis Geneva with the following subsequent achievements:
• Vaccine-preventable diseases have been controlled through health education and immunization outreaches in the communities and schools.
• The villages covered have maintained up-to-date records of vital data for a period of over one year now. There is now data to analyze vital statistics in the community.
• Awareness on causes of maternal deaths has been raised and as a result, more women are going to the health units for delivery. Some mothers are sometimes accompanied by traditional birth attendants.
2006: The PACODET Health Center treated 2,332 children and 4,512 adults in basic health care for illnesses, surgical services, STI testing/treatment, family planning and prenatal care. There were 150 deliveries and over 4,000 children who received free immunizations. These services continue and the number of patients is increasing each year.

Pallisa Orphans and Vulnerable Children Higher Education Support Project

P. O BOX 149

PALLISA

E-mail pacodet@yahoo.com

Project Summary

The goal of this project is to improve human and civil rights status in the Pallisa district, found in the north eastern part of Uganda.  The objective of the project is to increase access to higher education for orphans and vulnerable children (OVC) in the Pallisa district. The specific objective of the project is to pay education fees, gender balanced, for at least six OVC within the PACODET area.  The project will be managed by PACODET and cover 10 parishes in the Pallisa district.  PACODET will oversee resource mobilization; launch the project; select beneficiaries; pay education fees; conduct quarterly review meetings; conduct annual review meetings; and produce quarterly and annual reports.

The quarterly and annual reports will be available on PACODET’s website. (We hope to have a website soon.)  Or the quarterly and annual reports will be available via email to stakeholders that request such information.)

The education costs that include tuition, uniform, books, transport and pocket money for the six beneficiaries in the first year will cost 12,000,000 UGX (equivalent to US $ 7,000). The cost in the subsequent years increases by 12,000,000 UGX (equivalent to US $ 7,000) annually to cater for new beneficiaries. In Uganda higher education lasts for at least six years for one to graduate with first degree. So this means that education cost will increase by 12,000,000 UGX annually to maximum of 72,000,000 UGX (equivalent to US $ 42,000) in the sixth year when the first beneficiaries qualify. The sponsorship program would thus be:

This program will run for 11 years for all the 72 sponsored candidates to qualify latest by 2021.

If you are a potential donor, please respond and you will recieve all details, project proposal etc. needed FYI!

Het Give X – Mas Love Project is afgerond. Bij deze wil ik natuurlijk de sponsoren hartelijk bedanken, m.n.:

• Staatsolie Suriname, mevr. Moespar V., goldsponser
• Proplan Consultancy, dhr. Ir. Ramautarsing Winston, Silversponser
• Mega Jong A Kiem, dhr. Akrum, Bronzsponser
  
• CC Solutions, dhr. Uiterloo Asjanti, Bronzsponser
• Romeo’s Carwash, dhr. Romeo Soekhoe, voor het sponseren van de benodigheden voor de Charity Carwash
• Teen Magazine voor het verschijnen in hun leuk programma
• Dagblad De Ware Tijd, Cultuur, voor het mooi artikel
• Printwise voor hun contributie voor een fikse korting voor het bedrukken van de T – Shirts
• Dhamaka TV, voor het promoten van de Carwash

Zonder iemand uit te sluiten, wil ik natuurlijk een ieder die een CD heeft gekocht en en gedoneerd heeft  hartelijk dank zeggen.

Speciale dank gaat ook uit naar Dhr. en mevr. Moniz (Ismene Krishnadath), dhr. Armand Kariaredja.

Dank gaat natuurlijk ook uit naar de commissieleden: Donovan Kluis, Asty Bhikha – Kori, Sheena Sugrim, Rodney Deekman, Anuskha Mohan en Qoeraina Ilahi.

We hebben 50 sociaal – zwakke gezinnen van een op maat gemaakt pakket kunnen voorzien!

We hopen dat elk gezin van zijn of haar kerstpakket heeft kunnen genieten en een heel leuke kerstfeest heeft kunnen vieren.

Alsnog een Gelukkig Nieuwjaar!

Namens de commissie;

Rachel Mohan

VP/ Projectcoordinator 2009

beyonce_-_ave_maria

Come power us!!

Locatie    : Shell, hoek Kasabaholoweg/ Lallarookhweg

Datum    : Zondag 13 december 2009

Tijd        : 09.00 u – 18.00 u

Info        : 597 – 08672747

Help us to help others!

Werkt u voor het geld of voor het plezier? Het is een fundamentele vraag, en er is niet noodzakelijk een eenduidig antwoord op.

Filosoof Alain de Botton

“Als alles goed gaat, als we een schitterende job hebben waarin we succes kennen, dan is geld niet belangrijk. Werken voor het geld, dat doen we vooral als het niet fijn is”, vertelt ons filosoof Alain de Botton. En hij voegt eraan toe: “Dat laatste is helaas vaak het geval.”

Moeder, waarom werken wij? Het is een vraag die we ons bij uitstek stellen in de zomermaanden, als de werkdruk een beetje lager ligt, als we tijd hebben om te relaxen en na te denken over de dingen van het leven. Alain de Botton heeft er tijdens zijn werkuren over nagedacht. Filosofie is immers zijn job.
De Botton is van Zwitserse afkomst, maar hij heeft zich al vele jaren in de Britse hoofdstad gevestigd. Hij verwierf bekendheid en faam met een aantal televisieprogramma’s en enkele boeken waarin hij op een toegankelijke manier filosofeerde over dagelijkse dingen zoals liefde, reizen en geluk.
Een paar jaar geleden zochten we de man al eens op in zijn leuke burgerwoning in een van de mooie residentiële wijken van Londen. Toen spraken we over zijn boek ‘Statusangst’, waarin hij een belangrijk neveneffect beschreef van onze meritocratie, onze samenleving die mensen rangschikt volgens prestaties. De Botton vatte het voor ons simpel samen: “Statusangst gaat over de hoop om hoog te klimmen en de angst om diep te vallen.”
Hij vertelde ons in één moeite dat geld in onze samenleving zo belangrijk is, omdat het voor mensen tegenwoordig ook een maat van respect is. Bij een goede job hoort nu eenmaal een goed inkomen. Toen we opwierpen dat sommige mensen geld niet belangrijk vinden, antwoordde hij: “Mensen die dat in alle eerlijkheid beweren, zijn meestal mensen met een leuke job. Mensen die eruit springen. Mensen die plezier hebben in hun werk.”

plezier en pijn

Over dat ‘plezier’ heeft De Botton nu een nieuw boek klaar. In het Nederlands draagt het boudweg de titel ‘Ode aan de arbeid’. Maar in het Engels klinkt het veel genuanceerder: ‘The pleasures and sorrows of work’. De Botton beschrijft er, soms heel gedetailleerd en altijd met veel foto’s, het werk van verschillende beroepscategorieën: logistiek, accountancy, vliegtuigbouw, schilderen… Hij vertelt haarfijn hoe tonijn gevangen wordt en op welke manier die uiteindelijk op ons bord terechtkomt. Hij is gaan praten met ondernemers, over hun werk. En tussendoor reflecteert hij over zin en onzin van arbeid.
We hebben zijn boek met pretoogjes gelezen en we leggen hem onze vragen voor. We delen hem mee dat wijzelf in ieder geval doorgaans plezier hebben in onze job. Wij doen niets liever dan communiceren met verstandige mensen en er dan verhalen over schrijven. En hij?

Alain de Botton: “Ik hou van mijn job, drie dagen per week. De twee andere dagen van de werkweek ben ik ongelukkig. Ik vind schrijven een moeilijke job, zeker als je het goed wilt doen. Een groot deel van de tijd heb je het gevoel dat je in drilpudding zwemt, of dat je aan het zeilen bent bij dikke mist.”

In uw boek zegt u dat we de zin van het leven voor een groot stuk vinden in ons werk. Werk, niet afkomst is vandaag bepalend. Dat was vroeger wel even anders.
“Zeker. In de aristocratische maatschappij zoals we die vroeger kenden, waren bloedverwantschap en land de bepalende factoren. Rijkdom hield altijd verband met landeigendom. Het was niet belangrijk wat je deed. Het uitgangspunt was dat je eigenlijk bij voorkeur niets deed, het volstond om te ‘bezitten’.”
“Vandaag, in onze burgerlijke samenleving, verwerf je rijkdom op een andere manier. Je gebruikt je intelligentie, je genie om dingen te maken. Je job is erg belangrijk geworden, want die definieert de mens. Anders gezegd, de manier van produceren, de productiemiddelen bepalen onze kijk op onze professionele identiteit.”

Als je job zo belangrijk is, dan is scholing dat nog meer?
“Absoluut. Opleiding en scholing zijn vandaag erg belangrijk – maar ouders zijn dat ook. Ouders openen of sluiten de poorten van de verbeelding. Ze laten ons toe te dromen, of ze blokken onze dromen af. Hun invloed is buitengewoon. Ik blijf het verwonderlijk vinden hoeveel macht wij aan de ouders overlaten!”

Hebben we dan als individu nog wel een vrije keuze?
“Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik een zekere mate van keuze had, maar niet al te veel. Ik had ook architect kunnen worden of marketingman, maar nooit astronaut of president van de VS. Dat is de beperking in de keuze voor de meeste mensen in de Westerse wereld.”
“De sleutel tot kansen ligt inderdaad in scholing en opleiding. Daarom ook is dat het slagveld bij uitstek van de politiek. Maar de grootste kracht, het sterkste recept voor succes in het professionele leven blijft dat je psychologisch stevig in de schoenen staat. En dat is iets wat je vooral meekrijgt van je ouders, door  je opvoeding thuis.”

verschil maken

Wat maakt een job zinvol?
“Een van de belangrijkste bronnen van plezier en genoegen in werk is het gevoel dat we het verschil kunnen maken, dat we – aan het einde van de werkdag – op de een of de andere manier de planeet een klein beetje gezonder, mooier of beter hebben gemaakt. En dan gaat het niet per se over grote woorden. Dat verschil kan bijvoorbeeld zijn dat je de trede van een trap hebt opgeschuurd, dat je een kras op de deur hebt verwijderd of dat je iemand hebt kunnen helpen die zijn bagage kwijt was.”
“Dat gevoel van ‘mekaar kunnen helpen’ is door industrialisering natuurlijk heel wat moeilijker te bereiken, gewoon al omdat de schaal zoveel groter geworden is. Neem bijvoorbeeld koekjes bakken. Ik heb een tijdje rondgelopen bij de grootste Britse koekjesfabriek. 15.000 mensen werken er, in twaalf fabrieken over het hele land. Koekjes bakken, dat was ooit een artisanale job: het werd gedaan in kleine ateliers, en de bakkers hadden direct contact met de mensen die hun producten kochten. Ze kenden ze misschien zelfs.”
“Dat is bij United Biscuits vandaag helemaal niet meer het geval, en dat verklaart voor een stuk de gelatenheid, soms zelfs de wanhoop die ik af en toe merkte – vooral in afdelingen als boekhouding en transportmanagement, waar een werknemer helemaal niet het gevoel heeft dat zijn job het verschil maakt.”

Het plezier dat je kan vinden in het werk, hangt ook af van je verwachtingen.
“Absoluut. Er zijn, grof gezegd, twee arbeidsethieken, twee manieren om naar werk te kijken. De eerste zou je de filosofie kunnen noemen van de werkende klasse. Dan benader je werk voornamelijk financieel: je werkt om de boterham van jou en de jouwen. Je leeft niet om te werken. Je werkt om te kunnen leven in het weekend en in je vrije tijd – en je collega’s zijn niet noodzakelijk je vrienden.”
“Daartegenover staat de kijk van de middenklasse, die helemaal anders is. Dan zie je werk als absoluut essentieel voor de realisatie van het leven. Werk is dan de kern van onze zelfverwezenlijking, onze zelfrealisatie.”
“Die twee benaderingen bestaan altijd naast elkaar, maar in een periode van recessie krijgt de kijk van de werkende klasse een extra ademstoot. Want dan hoor je veel vaker zeggen: ‘het is niet helemaal wat ik wou, maar ik heb tenminste een job’.”

saai werk

Zijn er jobs die per definitie saai zijn en andere die per se boeien?
“Ach, we hebben heel makkelijk een romantisch idee van het handwerk, van vakmanschap. Dat zet ons op het verkeerde been. Want waar we het dan eigenlijk over hebben, dat is de charme en het interessante van ambachtwerk. Met andere woorden, het gaat om werk waarin we een specifieke expertise kunnen leggen, waarin we onze kennis vormgeven in een product of een dienst.”
“En dat laatste, dat kan je toch ook in werk dat niets te maken heeft met het traditionele ambachtelijke atelier. Als je een code schrijft voor een softwarepakket, dan laat je op dezelfde manier je kennis zien als de ambachtman, ook al kan je het eindproduct niet vasthouden of niet aanraken.”

Waarom werken we niet wat minder?
“De grote belofte van de moderniteit was dat het mogelijk zou worden om veel minder lang te werken – maar precies het omgekeerde lijkt te gebeuren. We moeten even hard knokken als vroeger. Of harder.”
“Dat is de grote paradox: waar is de vrijheid naartoe, en het geld en de tijd om rustig naar de avondlucht te kijken? Waarom is het zo moeilijk om de vrije tijd te veroveren die ons ooit blijkbaar werd beloofd?”
“Het antwoord is natuurlijk de toegenomen concurrentie. De moderne wereld zorgt ervoor dat we direct kunnen vergelijken tussen vele producenten in een open markt. En dat verplicht iedereen om steeds harder te lopen, of om te verdwijnen.”
“Het resultaat is grotere rijkdom, gecombineerd met grotere angst – en het gevoel dat iemand ons heeft bedrogen over het beloofde land. Maar dat is allemaal niets nieuws. Dat is al haarfijn beschreven door de Amerikaanse filosoof Henry David Thoreau halverwege de negentiende eeuw, in zijn eenzame huisje op het Waldenmeer.”

Wat zijn de kenmerken van een ‘verheffende’ job, een job die echt interessant is?
“De moderne idee, de verwachting dat ons werk ons elke dag geluk en bevrediging zou moeten brengen, is historisch erg ongewoon en bijzonder ambitieus. Het vreemdste aan de arbeidswereld zijn niet de lange uren die we spenderen of de bijzondere machines die we gebruiken. Het vreemdste vind ik de psychologie, veel meer dan de economie van het werk: onze houding tegenover werk, de wijd verspreide verwachting dat ons werk ons gelukkig zou moeten maken, dat het de kern moet vormen van ons leven en van de verwachtingen die we willen realiseren.”
“Als je werk je eens tegensteekt, dan is het goed om je te herinneren dat je niet alleen maar bent wat er op je visitekaartje staat. We waren al mensen voor we werknemers werden – en we zullen mensen blijven, ook lang nadat we ons werkgerief hebben neergelegd.”
“Ik ben seculier, maar ik ben nog altijd getroffen door de regel van Sint-Augustinus, die zegt dat het een zonde is om een mens te beoordelen op basis van status of positie. Met andere woorden, als het eens niet goed gaat op het werk, blijf dan het onderscheid maken tussen het werk dat je doet en wat je waard bent als mens.”

geestesdodend

In uw boek citeert u Aristoteles’ beruchte uitspraak dat betaald werk geestesdodend is.
“Dat idee van Aristoteles klinkt vandaag compleet geschift. Maar dat maakt het voor mij net zo interessant. Het bewijst hoe lang en hoe groot de geschiedenis van arbeid wel is.”
“Duizenden jaren lang werd werk bekeken als een onvermijdelijke sleur. Het kon niets anders zijn. Arbeid was iets dat zo snel mogelijk moest verricht worden en waaraan je mentaal alleen kon ontsnappen door alcoholische of religieuze intoxicatie.”
“Aristoteles was de eerste in een lange rij filosofen die het zo scherp formuleerden. Een job uitoefenen, om het even welke, stond gelijk met slavernij en het nam het individu elke kans op grootsheid af. Het christendom voegde daar de nog droevigere wetenschap aan toe dat dit onheil de onvermijdelijke consequentie was van de zonden van Adam en Eva.”
“Op een meer optimistische benadering was het wachten tot de achttiende eeuw, de periode van de grote burgerlijke filosofen, genre Benjamin Franklin. Zij formuleerden voor het eerst de stelling dat arbeid een centrale rol kon hebben in ons streven naar geluk. Zij vormden niet alleen onze moderne ideeën over werk, maar ook de moderne gedachten over liefde en trouw.”
“Er waren immers grote parallellen tussen de werelden van arbeid en die van liefde. In de premoderniteit ging iedereen ervan uit dat je liefde en huwelijk onmogelijk kon combineren. Huwen, dat deed je alleen om zakelijke redenen, om de boerderij binnen de familie te houden, om een dynastie voort te zetten. Het was al een mooie zaak als je met je partner een warme vriendschap kon opbouwen. Liefde daarentegen, dat was iets tussen jou en je maîtresse, iets aan de zijkant. Plezier en verantwoordelijkheid voor de opvoeding van de kinderen waren van elkaar losgekoppeld.”
“Maar de nieuwe filosofen van de liefde zegden plots dat je toch kon huwen met de persoon die je graag zag. Dat was een ongewone gedachte. En daar kwam de nog vreemdere idee bij dat het mogelijk zou zijn om te werken, én voor het geld, én om je dromen te realiseren – een notie die in de plaats kwam van het geldende uitgangspunt dat je moest werken om te overleven en dat alle andere ambities in de vrije tijd moesten gerealiseerd worden, zo gauw er voldoende geld binnen was.”
“We zijn erfgenamen van die twee ambitieuze gedachten: dat je tegelijk iemand graag kan zien en er mee getrouwd zijn, en dat je tegelijk kan werken en er plezier in hebben. Wij kunnen ons niet meer indenken dat je gelukkig kan zijn zonder job – net zoals het voor Aristoteles onmogelijk leek om te werken en tegelijk ‘mens’ te zijn.”

En nu zijn we zo ver dat we onze job vaak graag doen.
“Ja. Ik denk dat mensen een heel groot aanpassingsvermogen hebben. Gelukkig maar. Anders liepen we de hele tijd te huilen. We hebben een groot vermogen om onszelf niet voor de gek te houden, en om tegelijk toch naar de mooie kant van de droeve waarheid te kijken.”

Alain de Botton – Ode aan de -arbeid – 2009, Uitgeverij -Atlas, 352 blz..

Anette Böhm (SD Worx): “Erkenning, dat is het grootste plezier”

“Werken is een belangrijk onderdeel in je leven. Dus als je daar plezier in hebt, is dat mooi meegenomen”, zegt Anette Böhm, HR-manager bij SD Worx. “Erkenning krijgen, dat is het echte plezier van het werk.”
Anette Böhm heeft al een stevige en internationale carrière in HR-management achter de rug. Sinds ruim een jaar is ze verantwoordelijk voor het personeelsbeleid van de HR-serviceprovider SD Worx.
Werken is belangrijk, zegt ze. “Dat leren we ook van kind af aan. Kinderen spelen vader en moeder, het gezin is dus belangrijk. Maar ze spelen ook dokter, leraar, rechter. Dat werken zit er dus ook in. En ze kiezen dan bij uitstek een beroep uit waarin je ‘goed’ kan doen voor de mensen – iets waarvoor je dan ook erkenning krijgt.”
Plezier in het werk komt er als de verwachtingen, de doelstellingen die je voor jezelf hebt gesteld, min of meer gelijk lopen met de jobinhoud. “Je moet dus goed weten wat je wilt”, zegt Anette Böhm. “En ook als je niet de job krijgt waarvan je altijd had gedroomd, moet je je niet zomaar neerleggen bij de job description die je krijgt. Vul ze aan. Laat je job groeien. Maak er wat van.”
Zijn er dan geen saaie jobs? Anette Böhm: “Een saaie job, dat betekent meestal dat je niet het gevoel hebt dat je iets kan doen dat tot een groter resultaat leidt. Dat is een opdracht voor het HR-beleid van elke organisatie: zorg ervoor dat ook de kleinste schakels kunnen zien in welk groot geheel ze passen.”
“En geef de mensen de vrijheid om iets van hun job te maken. Als je mensen ruimte geeft, zie je meestal dat ze verantwoordelijkheid opnemen. En dat ze plezier krijgen in wat ze doen.”

Auteur : Erik Durnez en Sandy Panis
Bron : Vokatribune juli 2009

Thanx to all the people who made Give Christmas Love possible…

beyonce – ave_maria

Voor Rachel heb ik dit liedje geplaatst omdat ze het zo mooi vind!

Ja ik heb acces naar dr site hehehehe…

Anuskha Mohan

Je lieve zus was hier hahahhahaha!

Objective: Help at least 50 poor family’s for Christmas as individuals.

Target: The poorest family’s we can find in different kind of neighborhood’s from Suriname such as Menkendam, Charlesburg, Latour and Houttuin. We are also gathering a list of the poorest people we know, people who are designated to us by our friends, family and people we know.

 How we are going to do that? There are 5 active individuals, friends of each other, who will try to honestly convince store and company owners and individuals to give us some charity for these poor family’s.
We are going to email, call and personally contact these people.
We are actively going on to the street and ask people for money.

What we need:

• Christmas packages
• A list of prices of the Christmas packages.
• Money
• A plan about how we can get the best out of our time span (1 December 2008 – 20 December 2009)
• Packing material.
  

Standard Christmas package ( 2 adults, 2/3 kids) 

• 1 Large Christmas bread
  
• 1 Cheese
  
• 1 Wine (Canei)
  
• 1 pack Speculaas
  
• 1 Fruit cocktail
  
• 1 (1.5 L Coca cola) Soft Drink
  
• 1 Butter
  
• 1 Peanut butter
  
• 1 Large Chicken
  
• 1 pack Choco sprits
  
• 1 Thee
  
• 1 Rice
  
• 1 Syrup
  
• 1 Juice
  
• 1 Chocolate
  
• 1 Soya oil
  
• 1 pack Maggie spices
  
• 1 Chocolate flavor comfit (Hagelslag)
  

A horoscope is the astrological answer to the questions that are studied by the astrologer. A horoscope is made with the aid of a horoscope drawing, which is analysed and interpreted. The horoscope drawing shows the analysis of the positions of the planets. The horoscope which is used by astrologers, is actually some kind of “photograph” of the positions of the planets at our time of birth. The horoscope drawing, or chart, is the schematic representation of that “photograph”.

Calculating your horoscope

In determining you current horoscope the said horoscope drawing is compared to the current horoscope drawing. In addition to planets and signs astrologers also look at other factors, such as the houses (this is another way of dividing the night sky; certain positions of the planets within the zodiacal signs and aspects (the angles of planets in relation to one another). All these factors together indicate within which phase of your life a certain planet will manifest itself most clearly.

What’s written in your horoscope depends on the skills and talent of the astrologer to interpret the symbols as accurately as possible. If the symbols are translated too literally, their deeper meaning may be lost. To determine your horoscope the astrologer analyses your horoscope drawing and translates the symbols into a clear answer that can be expressed in words. This answer you will find in your horoscope.